Skład Zarządu według stanu na dzień zatwierdzenia sprawozdania finansowego do publikacji:

Aleksander Górecki – Prezes Zarządu

Andrzej Manowski – Wiceprezes Zarządu

Piotr Janta – Wiceprezes Zarządu

Tomasz Werbiński – Członek Zarządu

Skład Rady Nadzorczej według stanu na dzień zatwierdzenia sprawozdania finansowego do publikacji:

Jarosław Plisz – Przewodniczący Rady

Bogumił Woźny – Wiceprzewodniczący Rady

Andrzej Urban – Członek Rady

Bogumił Kamiński – Członek Rady

Mateusz Melich – Członek Rady

Prokurent

Grzegorz Lenda – Prokura łączna

Informacje o Grupie kapitałowej

Na dzień bilansowy w skład Grupy Kapitałowej Auto Partner wchodzą Auto Partner S.A. jako podmiot dominujący oraz 4 jednostki zależne konsolidowane metodą pełną.

Czas trwania działalności poszczególnych jednostek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej nie jest ograniczony. Sprawozdania finansowe wszystkich jednostek zależnych sporządzone zostały za ten sam okres sprawozdawczy co sprawozdanie finansowe jednostki dominującej, przy zastosowaniu spójnych zasad rachunkowości.

Rokiem obrotowym Spółki dominującej oraz Spółek wchodzących w skład Grupy jest rok kalendarzowy.

Podstawowym obszarem działalności Grupy jest organizacja dystrybucji części zamiennych do samochodów bezpośrednio od producentów do odbiorców końcowych. Grupa jest importerem i dystrybutorem części do samochodów osobowych i dostawczych w obszarze rynku części zamiennych klasyfikowanych zgodnie z regulacjami prawnymi i dyrektywami Unii Europejskiej GVO.

W okresie sprawozdawczym Grupę Kapitałową tworzyły następujące spółki zależne objęte konsolidacją metodą pełną:

*) 99% prawa do głosu posiada Auto Partner S.A. jako komandytariusz; 1% prawa do głosu posiada komplementariusz, w którym 100% prawa do głosu ma Auto Partner S.A.

Nie występują udziały niekontrolujące.

Zasady konsolidacji

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe obejmuje sprawozdanie finansowe Spółki dominującej oraz jednostek zależnych.

Spółka dominująca posiada kontrolę, jeżeli: posiada władzę nad danym podmiotem, podlega ekspozycji na zmienne zwroty lub posiada prawa do zmiennych zwrotów z tytułu swojego zaangażowania w danej jednostce, ma możliwość wykorzystania władzy w celu kształtowania poziomu generowanych zwrotów.

Spółka dominująca weryfikuje swoją kontrolę nad innymi jednostkami, jeżeli wystąpiła sytuacja wskazująca na zmianę jednego lub kilku z wyżej wymienionych warunków sprawowania kontroli.

Jeżeli Spółka dominująca posiada mniej niż większość praw głosu w danej jednostce, ale posiadane prawa głosu wystarczają do umożliwienia jej jednostronnego kierowania istotnymi działaniami tej jednostki, znaczy to, że sprawuje nad nią władzę.

Przy ocenie czy prawa głosu w danej jednostce wystarczają dla zapewnienia władzy Spółka analizuje wszystkie istotne okoliczności, w tym: wielkość posiadanego pakietu praw głosu w porównaniu do rozmiaru udziałów i stopnia rozproszenia praw głosu posiadanych przez innych udziałowców; potencjalne prawa głosu posiadane przez Spółkę innych udziałowców lub inne strony; prawa wynikające z innych ustaleń umownych; dodatkowe okoliczności, które mogą dowodzić, że Spółka posiada lub nie posiada możliwości kierowania istotnymi działaniami w momencie podejmowania decyzji, w tym wzorce głosowania zaobserwowane na poprzednich zgromadzeniach udziałowców. Konsolidacja Spółki zależnej rozpoczyna się w momencie uzyskania nad nią kontroli przez Spółkę dominującą a kończy się w chwili utraty tej kontroli. Dochody i koszty jednostki zależnej nabytej lub zbytej w ciągu roku ujmuje się w sprawozdaniu z całkowitych dochodów w okresie od daty przejęcia przez Spółkę kontroli do daty utraty kontroli nad tą jednostką zależną. Wynik finansowy i wszystkie składniki pozostałych całkowitych dochodów przypisuje się właścicielom Spółki dominującej – udziały niekontrolujące nie występują.

W razie konieczności sprawozdanie finansowe Spółek zależnych koryguje się w taki sposób, aby dopasować stosowane przez nie zasady rachunkowości do polityki rachunkowości Spółki dominującej. Podczas konsolidacji wszystkie wewnątrzgrupowe aktywa, zobowiązania, kapitał własny, dochody, koszty i przepływy pieniężne dotyczące transakcji dokonanych między członkami Grupy Kapitałowej podlegają eliminacji.

Rzeczowe aktywa trwałe

W skład rzeczowych aktywów trwałych jednostki wchodzą środki trwałe własne, inwestycje w obcych środkach trwałych, środki trwałe w budowie, wykorzystywane w działalności Grupy a ich okres użytkowania przekracza jeden rok. Rzeczowe aktywa trwałe wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, pomniejszonych o skumulowane odpisy amortyzacyjne a także odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Cena nabycia lub koszt wytworzenia obejmuje koszty, które są bezpośrednio związane z nabyciem lub wytworzeniem rzeczowych aktywów trwałych, w tym skapitalizowane koszty finansowania zewnętrznego, które nalicza się do momentu przyjęcia środka trwałego do użytkowania. Na cenę nabycia lub koszt wytworzenia rzeczowych aktywów trwałych składa się cena zakupu, w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym, uwzględniająca udzielone rabaty oraz wszystkie koszty, które można bezpośrednio przyporządkować, poniesione w celu doprowadzenia składnika aktywów do stanu nadającego się do jego użytkowania. Wartość początkowa rzeczowych aktywów trwałych podlega podwyższeniu o wartość nakładów poniesionych na ich ulepszenie. Koszty bieżącego utrzymania rzeczowych aktywów trwałych uwzględniane są w zysku lub stracie bieżącego okresu.

Utrata wartości niefinansowych aktywów trwałych

Na każdy dzień kończący okres sprawozdawczy Grupa ocenia czy istnieją przesłanki wskazujące na utratę wartości któregoś ze składników niefinansowych aktywów trwałych. W przypadku gdy wartość księgowa danego składnika rzeczowych aktywów trwałych przewyższa jego oszacowaną wartość odzyskiwalną, jego wartość księgowa podlega odpisowi z tytułu utraty wartości do wysokości wartości odzyskiwane.

Grupa jako leasingobiorca

Zgodnie z MSSF 16 umowa stanowi leasing lub zawiera element leasingu, jeżeli przenosi wszystkie prawa do kontroli wykorzystania zidentyfikowanego składnika aktywów w danym okresie, w zamian za zapłatę. Uznaje się, że kontrola występuje, jeżeli klient ma:

- prawo do zasadniczo wszystkich korzyści ekonomicznych wynikających z użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów;

- prawo decydowania o wykorzystaniu tego składnika aktywów.

Standard wprowadza jeden model ujęcia leasingu w księgach rachunkowych leasingobiorcy. Standard nie rozróżnia między leasingiem finansowym a operacyjnym w księgach leasingobiorcy i wymaga ujmowania prawa do użytkowania składnika aktywów i zobowiązania z tytułu leasingu w odniesieniu do wszystkich umów, zawartych przez leasingobiorcę, z wyjątkiem leasingu krótkoterminowego i aktywów o niskiej wartości, które są zwolnione z tego wymogu. Jako leasing krótkoterminowy Grupa traktuje umowy zawarte na czas nieokreślony z krótkim terminem wypowiedzenia, tj. do 12 miesięcy, bez istotnych kar dla jednej ze stron umowy. Część umów najmu lokali jest refakturowana na współpracujące filie.

W dacie rozpoczęcia Grupa wycenia składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania według kosztu składnika aktywów, który obejmuje:

- kwotę początkowej wyceny zobowiązania z tytułu leasingu,

- wszelkie opłaty leasingowe zapłacone w dacie rozpoczęcia lub przed tą datą, pomniejszone o wszelkie otrzymane zachęty leasingowe,

- wszelkie początkowe koszty bezpośrednie poniesione przez leasingobiorcę, oraz

- szacunek kosztów, które mają zostać poniesione przez leasingobiorcę w związku z demontażem i usunięciem bazowego składnika aktywów, przeprowadzeniem renowacji miejsca, w którym się znajdował, lub przeprowadzeniem renowacji bazowego składnika aktywów do stanu wymaganego przez warunki leasingu, chyba że te koszty są ponoszone w celu wytworzenia zapasów. Leasingobiorca przyjmuje na siebie obowiązek pokrycia tych kosztów w dacie rozpoczęcia albo w wyniku używania bazowego składnika aktywów przez dany okres.

W dacie rozpoczęcia Grupa wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu w wysokości wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do zapłaty w tej dacie. Opłaty leasingowe Grupa dyskontuje stosując stopę procentową leasingu, jeżeli stopę tę można z łatwością ustalić. W przeciwnym razie stosuje się krańcową stopę procentową.

W dacie rozpoczęcia opłaty leasingowe zawarte w wycenie zobowiązania z tytułu leasingu obejmują następujące opłaty za prawo do użytkowania bazowego składnika aktywów podczas okresu leasingu, które pozostają do zapłaty w tej dacie:

- stałe opłaty leasingowe, pomniejszone o wszelkie należne zachęty leasingowe,

- zmienne opłaty leasingowe, które zależą od indeksu lub stawki, wycenione początkowo z zastosowaniem tego indeksu lub tej stawki zgodnie z ich wartością w dacie rozpoczęcia,

- kwoty, których zapłaty przez leasingobiorcę oczekuje się w ramach gwarantowanej wartości końcowej,

- cenę wykonania opcji kupna, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć, że leasingobiorca skorzysta z tej opcji,

- kary pieniężne za wypowiedzenie leasingu, jeżeli w warunkach leasingu przewidziano, że leasingobiorca może skorzystać z opcji wypowiedzenia leasingu.

Po dacie rozpoczęcia Grupa wycenia składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania, stosując model kosztu.

W celu zastosowania modelu kosztu Grupa wycenia składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania według kosztu:

- pomniejszonego o łączne odpisy amortyzacyjne (umorzenie) i łączne straty z tytułu utraty wartości; oraz

- skorygowanego z tytułu aktualizacji wyceny zobowiązania z tytułu leasingu w celu uwzględnienia zmiany w opłatach leasingowych.

Po dacie rozpoczęcia leasingobiorca wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu poprzez:

- zwiększenie wartości bilansowej w celu odzwierciedlenia odsetek od zobowiązania z tytułu leasingu,

- zmniejszenie wartości bilansowej w celu uwzględnienia zapłaconych opłat leasingowych oraz

- zaktualizowanie wyceny wartości bilansowej w celu uwzględnienia wszelkiej ponownej oceny lub zmiany leasingu

Grupa w sprawozdaniu z sytuacji finansowej prezentuje aktywa z tytułu prawa do użytkowania w ramach tej samej pozycji, w ramach której uwzględnia aktywa będące jej własnością oraz ujawnia w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego które pozycje w sprawozdaniu z sytuacji finansowej obejmują aktywa z tytułu prawa do użytkowania. Zobowiązania z tytułu leasingu są prezentowane w sprawozdaniu finansowym oddzielnie od innych zobowiązań. Płatności leasingowe dzielone są na część odsetkową i zmniejszenie zobowiązania z tytułu leasingu. Koszty odsetkowe odnosi się bezpośrednio w koszty finansowe. Informacje w zakresie leasingu zawarte zostały odpowiednio w notach: wartość odsetek nota 7, wartość bilansowa aktywów oraz wartość amortyzacji nota 10 i 11, wartość zobowiązania nota 20, wartość zobowiązań warunkowych nota 26.

Czynne rozliczenia międzyokresowe

Podstawowym celem czynnych rozliczeń międzyokresowych jest zachowanie współmierności przychodów i kosztów. Grupa dokonuje czynnych rozliczeń międzyokresowych w stosunku do ponoszonych z góry wydatków i kosztów dotyczących przyszłych okresów. Odpisy czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów następują stosownie do upływu czasu. Odpisów czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów dokonuje się w koszty działalności operacyjnej lub w koszty finansowe, w zależności od charakteru aktywowanych kosztów. W sprawozdaniu z sytuacji finansowej rozliczenia międzyokresowe czynne są prezentowane w podziale na długoterminowe i krótkoterminowe (należności i pozostałe należności niefinansowe).

Zapasy

Zapasy wyceniane są według niższej z wartości: kosztu lub wartości możliwej do uzyskania. Koszty zapasów ustalane są metodą FIFO. Wartość netto możliwą do uzyskania stanowi szacunkowa cena sprzedaży zapasów w toku zwykłej działalności gospodarczej pomniejszona o szacowane koszty przygotowania sprzedaży i szacunkowe koszty niezbędne do doprowadzenia sprzedaży do skutku.

Wartość skont, rabatów i opustów i innych płatności uzależnionych od wielkości zakupów (z wyjątkiem rabatów marketingowych, gwarancyjnych oraz reklamacyjnych ujmowanych bezpośrednio w wyniku okresu) uwzględniana jest jako zmniejszenie ceny zakupu niezależnie od daty faktycznego ich otrzymania, tj.: w części odpowiadającej zakupionym i sprzedanym towarom w danym okresie odnoszone są na zmniejszenie kosztu własnego sprzedanych towarów, pozostała część pomniejsza wartość zapasów.

Wartość zapasów pomniejszają odpisy aktualizujące tworzone w przypadku, gdy możliwa do uzyskania cena sprzedaży jest niższa od ceny zakupu jak również w przypadku, gdy stwierdzono, że towary są niepełnowartościowe lub uszkodzone.

Koszty transportu zakupionych towarów przez Emitenta ze względu na niską istotność nie powiększają wartości zapasów, są ujmowane na bieżąco w koszt własny sprzedanych towarów. Wyjątkiem są znaczące koszty transportu zakupu towarów przez Spółkę zależną, które odnoszone są przez tą Spółkę na wartość zapasu – natomiast całość tego zapasu jest odsprzedawana Emitentowi.

Rezerwy

Rezerwy tworzone są w przypadku, kiedy na Grupie ciąży istniejący obowiązek, prawny lub zwyczajowo oczekiwany, wynikający ze zdarzeń przeszłych i gdy prawdopodobne jest, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu środków uosabiających korzyści ekonomiczne oraz można dokonać wiarygodnego szacunku kwoty tego zobowiązania. Ujmowana kwota rezerwy odzwierciedla możliwie najdokładniejszy szacunek kwoty wymaganej do rozliczenia bieżącego zobowiązania na dzień bilansowy, z uwzględnieniem ryzyka i niepewności związanej z tym zobowiązaniem. W przypadku wyceny rezerwy metodą szacunkowych przepływów pieniężnych koniecznych do rozliczenia bieżącego zobowiązania, jej wartość bilansowa odpowiada wartości bieżącej tych przepływów (w przypadku gdy wpływ pieniądza w czasie jest istotny).

Jeśli zachodzi prawdopodobieństwo, że część lub całość korzyści ekonomicznych wymaganych do rozliczenia rezerwy będzie można odzyskać od strony trzeciej, należność tę ujmuje się jako składnik aktywów, jeśli prawdopodobieństwo odzyskania tej kwoty jest praktycznie pewne i da się ją wiarygodnie wycenić.

Gwarancje

Rezerwy na oczekiwane koszty napraw gwarancyjnych ujmowane są w momencie sprzedaży produktów, zgodnie z najlepszym szacunkiem zarządu co do przyszłych kosztów koniecznych do poniesienia przez Grupę w okresie gwarancji.

Zobowiązania warunkowe

Grupa zgodnie z MSR 37 nie ujmuje w sprawozdaniu z sytuacji finansowej zobowiązań warunkowych. Informację o zobowiązaniu warunkowym ujawnia się w sprawozdaniu finansowym.

Aktywa warunkowe

Grupa zgodnie z MSR 37 nie ujmuje w sprawozdaniu z sytuacji finansowej aktywów warunkowych. Informację o aktywach warunkowych ujawnia się w sprawozdaniu finansowym.

Rachunkowość zabezpieczeń

Grupa nie stosuje rachunkowości zabezpieczeń.

Rezerwy oraz zobowiązania z tytułu świadczeń pracowniczych

Grupa ujmuje w sprawozdaniu z sytuacji finansowej zobowiązanie z tytułu wypłaty świadczeń emerytalnych i rentowych w wysokości wartości bieżącej zobowiązania na dzień bilansowy, z uwzględnieniem zysków i strat aktuarialnych. Do wyznaczania zobowiązań wykorzystuje się metodę wymaganą przez Międzynarodowe Standardy Rachunkowości nr 19, tzw. metodę prognozowanych świadczeń jednostkowych (ang. Projected Unit Method), zwaną także metodą świadczeń narosłych w stosunku do stażu pracy. Istota tej metody polega na postrzeganiu każdego okresu zatrudnienia jako powodującego powstanie dodatkowej jednostki uprawnienia do świadczenia pozapłacowego. W świetle powyższej definicji wartość przyszłych zobowiązań obliczana jest jako nagromadzona część przyszłych świadczeń z uwzględnieniem prognozowanego wzrostu wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru przyszłych świadczeń. Przy wyznaczaniu zobowiązań uwzględnia się również prawdopodobieństwa osiągnięcia uprawnień do jednorazowej odprawy emerytalnej lub rentowej. Przez prawdopodobieństwo osiągnięcia uprawnień do jednorazowej odprawy emerytalnej rozumie się prawdopodobieństwo dożycia przez pracownika wieku emerytalnego, pod warunkiem pozostania w stosunku pracy z obecnym pracodawcą. Przez prawdopodobieństwo osiągnięcia uprawnień do jednorazowej odprawy rentowej rozumie się prawdopodobieństwo inwalidztwa pracownika przed osiągnięciem wieku emerytalnego, pod warunkiem pozostania w stosunku pracy z obecnym pracodawcą. Wysokość zobowiązania z tytułu niewykorzystanych urlopów, wyliczana jest jako należne za niewykorzystany urlop wynagrodzenie. Zobowiązania z tytułu świadczeń dla pracowników z tytułu wynagrodzeń, urlopów wypoczynkowych i zwolnień lekarskich są ujmowane w okresie, w którym dane usługi zostały wykonane w wartości niezdyskontowanych spodziewanych świadczeń, jakie mają być wypłacone w zamian za tę pracę. Ujęte zobowiązania z tytułu innych długoterminowych świadczeń pracowniczych wyceniane są w wartości szacowanych przyszłych wypływów środków pieniężnych, które mają być wykonane przez Grupę w odniesieniu do usług świadczonych przez pracowników do dnia sprawozdawczego.

Kapitał własny

Kapitały własne ujmuje się w księgach rachunkowych z podziałem na ich rodzaje i według zasad określonych przepisami prawa oraz postanowieniami statutu.

Kapitał Grupy stanowią:

- wyemitowany kapitał akcyjny w wysokości określonej w statucie i zarejestrowanej w Krajowym Rejestrze Sądowym,

- kapitał zapasowy z podziału zysku, tworzony zgodnie z Kodeksem Spółek Handlowych,

- kapitał ze sprzedaży akcji, stanowiący nadwyżkę nad wartością nominalną akcji pomniejszoną o koszty emisji,

- kapitały z emisji warrantów,

- zyski zatrzymane w skład których wchodzą zyski zatrzymane z lat ubiegłych oraz bieżący zysk lub strata,

- różnice kursowe z przeliczenia sprawozdań jednostek zależnych.

Dywidendy

Zobowiązanie do wypłaty dywidendy rozpoznawane jest w momencie ustalenia praw akcjonariuszy do jej otrzymania.

Zysk przypadający na jedną akcję 

Zysk przypadający na jedną akcję dla każdego okresu sprawozdawczego obliczany jest poprzez podzielenie zysku netto za dany okres sprawozdawczy przez średnią ważoną liczbę akcji w danym okresie sprawozdawczym. Rozwodniony zysk netto na jedną akcję jest równy zyskowi podstawowemu, ponieważ nie występują instrumenty, które rozwadniają zysk netto na jedną akcję.

Zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania

Zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług wykazywane są w kwocie wymagającej zapłaty. Zobowiązania finansowe, niebędące instrumentami finansowymi wycenianymi w wartości godziwej przez wynik finansowy są wyceniane według zamortyzowanego kosztu przy użyciu metody efektywnej stopy procentowej. Grupa wyłącza ze swojego bilansu zobowiązanie finansowe, gdy zobowiązanie to wygasło – to znaczy, kiedy obowiązek określony w umowie został wypełniony, umorzony lub wygasł. Pozostałe zobowiązania niefinansowe ujmowane są w kwocie wymagającej zapłaty. Obejmują one w szczególności zobowiązania wobec urzędu skarbowego z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od wypłat wynagrodzeń. Zobowiązania handlowe za towary obniża się o wartość należnych od dostawców bonusów handlowych do wysokości zobowiązania. Zobowiązania handlowe klasyfikuje się jako zobowiązania krótkoterminowe, jeżeli termin zapłaty przypada w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego, w przeciwnym wypadku zobowiązania wykazuje się jako długoterminowe.

Należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe należności

Należności handlowe ujmuje się początkowo w cenie transakcyjnej z uwzględnieniem odpisów na oczekiwane straty kredytowe w całym okresie życia. W przypadku gdy wpływ wartości pieniądza w czasie jest istotny, wartość należności ustalana jest poprzez zdyskontowanie prognozowanych przyszłych przepływów pieniężnych do wartości bieżącej przy zastosowaniu stopy dyskontowej odzwierciedlającej aktualne oceny rynkowe wartości pieniądza w czasie. Oczekiwane straty kredytowe uwzględniają zaistniałe zdarzenia niewykonania zobowiązania przez kontrahentów oraz potencjalne oszacowane straty kredytowe. Odpis tworzy się w ciężar kosztów ujętych w sprawozdaniu z całkowitych dochodów na koniec każdego okresu sprawozdawczego. Należności budżetowe prezentowane są w ramach pozostałych aktywów niefinansowych.

Transakcje w walutach obcych

Transakcje przeprowadzane w walucie innej niż waluta funkcjonalna wykazuje się po kursie waluty obowiązującym z dnia poprzedzającego dzień transakcji, o ile kurs ten nie odbiega istotnie od kursu na dzień transakcji. Na koniec okresu sprawozdawczego pozycje pieniężne są przeliczane według średniego kursu danej waluty ogłaszanego przez NBP na ten dzień. Różnice kursowe powstające na skutek rozliczenia tych transakcji oraz wyceny na dzień sprawozdawczy, po kursie średnim NBP na ten dzień, pieniężnych aktywów i zobowiązań, ujmowane są w zysku lub stracie bieżącego okresu. Różnice kursowe powstające na skutek rozliczenia jak również wyceny: należności handlowych, zobowiązań handlowych oraz z własnych środków pieniężnych są prezentowane w rachunku zysków i strat w pozycji pozostałe zyski i straty netto, pozostałe (z tyt. kredytów, pożyczek, leasingów) w przychodach finansowych oraz kosztach finansowych.

Przychody z umów z klientami

Zgodnie z MSSF 15 Grupa ujmuje przychody w momencie spełnienia obowiązku świadczenia, tj. w momencie przekazania. Grupa stosuje powyższą zasadę przy wykorzystaniu modelu pięciu kroków:

- identyfikacja umowy z klientem,

- identyfikacja zobowiązania do wykonania świadczenia w ramach umowy z klientem,

- określenie ceny transakcji,

- alokacja ceny transakcji do poszczególnych zobowiązań do wykonania świadczenia,

- ujęcie przychodu w momencie realizacji zobowiązania wynikającego z umowy.

Identyfikacja umowy z klientem

Grupa ujmuje przychody z umów z klientami, gdy spełnione są poniższe warunki:

- strony umowy zawarły umowę (w formie pisemnej, ustnej, lub zgodnie z innymi zwyczajowymi praktykami handlowymi) oraz są zobowiązane do wykonania swoich obowiązków,

- Grupa jest w stanie zidentyfikować prawa każdej ze stron dotyczące dóbr lub usług, które mają zostać przekazane,

- Grupa jest w stanie zidentyfikować warunki płatności za dobra lub usługi, które mają zostać przekazane,

- umowa ma treść ekonomiczną (tzn. można oczekiwać, że w wyniku umowy ulegnie zmianie ryzyko, rozkład w czasie lub kwota przyszłych przepływów pieniężnych),

- jest prawdopodobne, że Grupa otrzyma ustalone wynagrodzenie w zamian za dobra lub usługi przekazane klientowi.

Identyfikacja zobowiązania do wykonania świadczenia w ramach umowy z klientem

Zgodnie z powyższymi zasadami Grupa ujmuje w szczególności przychody ze sprzedaży towarów. Sprzedaż części zamiennych do samochodów bezpośrednio od producentów do odbiorców końcowych stanowi podstawowy obszar działalności Grupy. Umowy z klientami zawierają jedno zobowiązanie do wykonania świadczenia, tj. dostawy towaru.

Określenie ceny transakcyjnej oraz alokacja ceny transakcji do poszczególnych zobowiązań do wykonania świadczenia

Cena transakcyjna stanowi wynagrodzenie należne Grupie w zamian za przekazanie dobra lub usługi klientowi. Grupa przypisuje cenę transakcyjną do zobowiązania do wykonania świadczenia w kwocie, która odzwierciedla kwotę wynagrodzenia, uwzględniając przy tym warunki umowy. Niektóre umowy z klientami zawierają kwoty zmienne wynagrodzenia w związku z udzieleniem rabatów, w tym wynikających z osiągnięciem określonego poziomu obrotu. Zgodnie z MSSF 15 Grupa szacuje wartość należnych rabatów klientom i ujmuje je jako zmniejszenie przychodów ze sprzedaży oraz zmniejszenie należności z tytułu dostaw i usług. Umowy z klientami zawierają również prawo do zwrotu towarów. Klienci Grupy otrzymują prawo do dobrowolnego dokonania zwrotu nabytego towaru pod warunkiem, że towar ten nie nosi śladów użytkowania, klient w tym przypadku może dokonać zwrotu towaru do 14 dni od daty zakupu. Grupa szacuje wartość przyszłych korekt sprzedaży z tytułu zwrotów towarów przez klientów na podstawie danych historycznych dotyczących zwrotów wykonanych w bieżącym okresie dotyczących sprzedaży z lat ubiegłych oraz zrealizowanego w bieżącym okresie obrotu. W zakresie zwrotów towaru tytułem reklamacji Grupa zobowiązana jest do stosowania przepisów Kodeksu Cywilnego, który reguluje te kwestie. Wartość oszacowanego zwrotu ujmowane jest jako:

- zmniejszenie przychodów z umów z klientami oraz zobowiązanie z tytułu umów z klientami (nota 19.2.),

- zmniejszenie kosztu własnego sprzedanego towaru oraz aktywo z tytułu umów z klientami (nota 14.2.).

Ujęcie przychodu w momencie realizacji zobowiązania wynikającego z umowy

Grupa ujmuje przychody w momencie spełnienia zobowiązania do wykonania świadczenia, momentem spełnienia jest przekazanie klientowi kontroli nad towarem.

Przychody ze sprzedaży usług: ujmowane są w momencie wykonania usługi. Klient jednocześnie otrzymuje i czerpie korzyści płynące ze świadczenia, w miarę wykonywania przez Grupę tego świadczenia. Obowiązek świadczenia spełniany jest w trakcie wykonania usługi, gdyż usługi są krótkotrwałe. Świadczone usługi to np.: obsługa zwrotu towaru, organizacja szkoleń dla klientów.

Umowy zawierane z klientami nie posiadają istotnych składników finansowania a okres ich spłaty najczęściej nie przekracza trzech miesięcy.

Koszty

Kosztami są uprawdopodobnione zmniejszenia w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych o wiarygodnie określonej wartości w formie zmniejszenia wartości aktywów albo zwiększenia wartości zobowiązań lub rezerw, które doprowadzą do zmniejszenia kapitału własnego. Koszty ujmuje się w rachunku zysków i strat zgodnie z zasadą współmierności.

Przychody i koszty finansowe

Koszty finansowe obejmują głównie odsetki od kredytów i pożyczek, odsetki od zobowiązań z tytułu prawa do użytkowania oraz prowizji i opłat z tytułu zaciągniętych kredytów.

Przychody finansowe obejmują głównie odsetki od udzielonych pożyczek oraz należności handlowych. Przychody z tytułu odsetek są ujmowane sukcesywnie w miarę ich narastania w stosunku do wartości bilansowej netto danego składnika aktywów.

Sprawozdanie z przepływu środków pieniężnych

Sprawozdanie z przepływu środków pieniężnych z działalności operacyjnej sporządzane jest metodą pośrednią.

Bieżące aktywa i zobowiązania podatkowe

Podatek dochodowy odroczony

W związku z przejściowymi różnicami między wykazywaną w księgach rachunkowych wartością aktywów i pasywów a ich wartością podatkową, Grupa ustala zobowiązania i aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego.

Aktywa i zobowiązania z tytułu podatku odroczonego:

Poniżej przedstawiono specyfikację różnic przejściowych dotyczących aktywów i zobowiązań z tytułu podatku odroczonego:

Na dzień bilansowy nie zostały wykazane następujące aktywa z tytułu podatku odroczonego:

W ocenie Zarządu nie ma pewności co do rozliczenia w podatku dochodowym pewnych aktywów, wobec czego aktywo nie zostało utworzone.

(i)W zawiązku z tym, że Spółka zależna osiągnęła w roku 2022 zysk podatkowy, będzie miała prawo do rozliczenia straty podatkowej za rok 2017 za rok 2018 i za rok 2019, wobec powyższego zostało odwrócone spisane w poprzednich okresach aktywo na stratę podatkową dotyczącą powyższych lat podatkowych.

Zabezpieczenia ustanowione na zapasach

Grupa ustanowiła zastaw rejestrowy na zapasach jako zabezpieczenie kredytów bankowych, szczegóły w nocie 17. Wartość zobowiązań zabezpieczonych zastawem na zapasach w poszczególnych okresach wynosiła:

Zmiana odpisów na zapasach